Δευτέρα, 5 Ιανουαρίου 2015

5 Ιανουαρίου... Μια ημερομηνία τρείς μεγάλοι πιανίστες, Arturo Benedetti Michelangeli, Alfred Brendel, Maurizio Pollini


5 Ιανουαρίου... η ημερομηνία που έφερε στη ζωή τρεις από τους μεγαλύτερους πιανίστες του αιώνα που μας πέρασε. Ο ιταλικής καταγωγής Arturo Benedetti Michelangeli (1920-1995) θεωρείται από τους πιο επιβλητικούς και απαιτητικούς βιρτουόζους του πιάνου κατά τον 20ό αι. Ξεκίνησε τη καριέρα του σε ηλικία 18 ετών με τη συμμετοχή του στο διεθνές φεστιβάλ Ysaÿe των Βρυξελλών όπου κατέκτησε τη 17η θέση.Ένα χρόνο όμως αργότερα, το 1939, κερδίζει το πρώτο βραβείο στο διεθνή διαγωνισμό πιάνου της Γενεύης. Ο Alfred Cortot, μέλος της κριτικής επιτροπής, τον χαρακτήρισε ώς «ο νέος Liszt». Τελειομανής και λεπτολόγος, με δάχτυλα που «δεν γινόταν να πατήσουν λάθος νότα ή να μουτζουρώσουν μια φράση» σύμφωνα με τον μουσικοκριτικό Harold Schonberg. Το ηχογραφημένο έργο που άφησε πίσω του, λιγοστό, αλλά πόσο ποιοτικό. Oι ερμηνείες των Gaspard de la Nuit και του Κοντσέρτου για Πιάνο του Ravel θεωρούνται μνημειώδεις, όπως επίσης και οι ηχογραφήσεις έργων του Claude Debussy που έκανε για την Deutsche Grammophon. Στην κορυφή όλων το 4ο κοντσέρτο για πιάνο του Rachmaninoff. Ιδιόμορφος χαρακτήρας, έμεινε στην ιστορία ως ο πιανίστα που ματαίωσε περισσότερα ρεσιτάλ απ' όσα τελικά μας χάρισε.

Ο "Αυστριακός" Alfred Brendel γεννήθηκε στο Βίζεμπεργκ της Βόρειας Μοραβίας το 1931. Μεγάλωσε σε μια οικογένεια που δεν είχε καμία σχέση με τη μουσική και δηλώνει αυτοδίδακτος. Όπως ο ίδιος αναφέρει, η μουσική του παιδεία έληξε κάπου στα 16 του χρόνια. Παρ' όλα αυτά όμως πιστεύει ότι τόσο το μουσικό οικογενειακό περιβάλλον όσο και ο "καλός" δάσκαλος είναι τα δύο απαραίτητα στοιχεία της μουσικής εκπαίδευσης των νέων σε συνδυασμό πάντα με κάποια στοιχεία του χαρακτήρα του ατόμου. Έχει χαρακτηριστεί από πολλούς ως ο πιανίστας διανοούμενος και ως ο μουσικός κληρονόμος του στυλ ερμηνείας του δασκάλου του Edwin Fischer. Eίναι ο μουσικός που αναζητά το χιούμορ μέσα στη μουσική του Ηaydn, του Mozart και του Beethoven. Σύμφωνος με τις απόψεις του Arnold Schoenberg, στη μουσική ανάλυση δεν αναζητά πως κάτι γίνεται αλλά τι γίνεται. Συγκαταλέγεται ανάμεσα στους ελάχιστους πιανίστες που έχουν εκτελέσει σε μια αίθουσα τον πλήρη κύκλο από τις σονάτες για πιάνο του Beethoven. To 2008 αποσύρθηκε από τις μεγάλες αίθουσες με μια αποχαιρετιστήρια συναυλία στο Carnegie Hall της Νέας Υόρκης. Το 2013 εκδόθηκε το τελευταίο του βιβλίο με τίτλο "Α Pianist's A-Z".

Στο Μιλάνο της Ιταλίας γεννιέται το 1942 ο τρίτος και πιο αντιπροσωπευτικός πιανίστας της νέας γενιάς ο Maurzio Pollini. "Με το μουσικό αυτόν, γράφει ο Α. Schonberg, η μουσική παλέτα αποκτά τρία καινούρια χρώματα: τη σύγχρονη πνευματικότητα, τη σύγχρονη άποψη για το ρομαντισμό και τη σύγχρονη αντίληψη για το τι είναι διάλογος με το πιάνο".  Το 1960 σε ηλικία 18 ετών κερδίζει το πρώτο βραβείο στο Διεθνή Διαγωνισμό Πιάνου Chopin της Βαρσοβίας (ακούστε εδώ μεγάλο μέρος από τα έργα με τα οποία διαγωνίσθηκε). Ο Arthur Rubinstein πρόεδρος της κριτικής επιτροπής, δηλώνει "Ιδού ο μεγαλύτερος αναμφίβολα πιανίστας του αιώνα!" Η πορεία του διαγράφεται λαμπρή,  ο  Pollini κατακτά Ευρώπη, Αμερική και Άπω Ανατολή ενώ η δισκογραφική του παρουσία περιλαμβάνει τόσο την παλιά όσο και τη νέα μουσική. Παράλληλα με την μουσική ασχολείται με την πολιτική και τη φιλοσοφία. Δεν είναι λίγες οι φορές που μετατρέπει σε πολιτική συγκέντρωση ένα του ρεσιτάλ. 


Κείμενο-Επιμέλεια Παρουσίασης: Αναστασία Τσαγκάρη
Πηγές: 



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου